با گسترش قيام مردم و خروج شاه از ايران، شاپور بختيار به عنوان آخرين و تنها اميد رژيم پهلوي و سردمداران غربي پشتيبان اين رژيم، به عنوان نخست وزير باقي مانده بود.

در طرف مقابل تظاهرات مردم هر روز پرشورتر و مصمم‌تر مي‌شد و شعار استقلال،‌ آزادي، جمهوري اسلامي به عنوان اصلي ترين خواسته مردم در نهضت انقلابي به رهبري امام خميني(ره) مطرح مي‌شد.

امام خميني(ره) كه شرط ورود خود را به كشور، خروج شاه، اعلام كرده بودند، با فرار شاه در 26 دي 1357، تصميم به بازگشت گرفتند.قرار بود اين رجعت تاريخي در روز پنجشنبه پنجم بهمن 1357 انجام گيرد اما بختيار، با بستن فرودگاه ها مانع از انجام اين امر شد.

با انتشار خبر بسته شدن فرودگاه ها، مردم خشمگين به خيابان ها ريخته و با تحصن و شعارهاي كوبنده، دولت بختيار را تحت فشار شديدي قرار دادند. در همين زمان رئيس شوراي سلطنت، سيد جلال تهراني،‌ در پاريس ضمن استعفا خدمت امام(ره)، اعلام كرد كه شوراي سلطنت غيرقانوني است.

سرانجام، تحصن‌ها و تظاهرات عظيم مردم، بختيار را مجبور كرد،‌ فرودگاه ها را باز كند. كاركنان اعتصابي تلويزيون اعلام كردند براي ضبط و پخش مستقيم مراسم آماده‌اند. فرودگاه مهرآباد آماده استقبال از پرواز انقلاب بود.

سرانجام پس از 117 روز توقف در نوفل لوشاتو(فرانسه)، امام خميني(ره) ساعت 3:30 به وقت تهران به سوي وطن حركت كردند.
با آنكه پخش مستقيم مراسم ورود امام از شبكه تلويزيون ميليون ها نفر را در خانه‌ها پاي تلويزيون نشانده بود، در تهران سيل جمعيت براي ديدار رو در رو با امام خميني(ره) خود را به مسير تعيين شده و خيابان هايي كه از فرودگاه تا بهشت زهرا به عنوان معبر امام(ره) انتخاب شده بود رسانده و در خيابان ها مستقر شدند.

طول جمعيت استقبال كننده از امام به 32 كيلومتر مي رسيد. در هواپيما 200 نفر امام را همراهي مي كردند كه 50 تن از آنان همراهان و هواداران و نزديكان امام خميني(ره) و 150 نفر ديگر از خبرنگاران بودند. رأس ساعت نه و سي و هفت دقيقه و سي ثانيه امام در ميان حلقه گروه منتخب استقبال كنندگان، از پله‌هاي هواپيما فرود آمدند.
روز 12 بهمن 1357، پرشكوه ترين استقبال تاريخي رقم خورد و هواپيماي ايرفرانس در حوالي ساعت 9 صبح در فرودگاه مهرآباد بر زمين نشست و حضرت امام خميني(ره)، با قلبي آرام و مطمئن پس از 15 سال هجرت، پا به خاك ميهن اسلامي گذاشتند. صدها خبرنگار و عكاس و فيلمبردار به ثبت اين رويداد تاريخي پرداختند. جمعيت استقبال كننده در طول 33 كيلومتر از فرودگاه تا بهشت زهرا كه مقصد بعدي امام(ره) بود، بين 4 تا 8 ميليون نفر تخمين زده مي‌شد.

خودروي حامل امام خميني(ره) و افراد اسكورت با سرعتي متعادل به سوي ميدان آزادي به راه افتاد تا از آنجا راهي دانشگاه تهران شود و سپس راه را در مسير خيابان آزادي تا بهشت زهرا ادامه داد. امام(ره) در اين روز ابتدا در فرودگاه با ايراد بياناتي از تمامي افرادي كه در اين مدت در به ثمر رسيدن انقلاب اسلامي نقش ايفا كردند، تشكر كردند. امام(ره) از فرودگاه مستقيماً به بهشت زهرا رفتند و ضمن اداي احترام به شهداي انقلاب اسلامي، درباره مواردي چند از جمله غير قانوني بودن مجلس و دولت منصوب شاه و مفاسد رژيم گذشته سخنراني تاريخي خود را ايراد فرمودند. در اين سخنراني امام(ره) نخست وزيري شاپور بختيار را غيرقانوني اعلام کردند و فرمودند: «من به پشتيباني اين ملت، دولت تعيين مي‌كنم.»

‌ايشان همچنين در اين روز طي پيامي از افسران، در‌جه داران و سربازان ارتش خواستند با دولت غاصب بختيار همكاري نكنند. آن حضرت همچنين در مدرسه رفاه تهران در ميان اعضاي كميته برگزاري استقبال از دستاوردهاي انقلاب سخن گفتند.

به اين ترتيب از ورود امام(ره) کشور، ده روز تاريخي که بعدها دهه فجر نام گرفت، سپري شد تا طومار رژيم پهلوي و 2500 سال استبداد شاهنشاهي براي هميشه درهم پيچيده شود.